Urydyna jest jednym z tych bezpiecznych i subtelnych, ale nadal skutecznych środków nootropowych. Wymaga raczej dłuższego stosowania, jednak jej właściwości są bardzo obiecujące, i to nie tylko w kwestii wspomagania kondycji mózgu. Trochę ubolewam nad jej dość niską popularnością, dlatego postanowiłem przedstawić Wam bliżej jej charakterystykę.

Czym jest urydyna?

Urydyna jest nukleotydem, który wraz z adenozyną, tymidyną, cytydyną i guanozyną wykorzystywany jest w organizmie do budowy kwasów nukleinowych. Może tworzyć cząsteczki RNA, ale nie DNA. W niewielkich ilościach występuje w diecie, jednak jej uzupełnianie nie jest niezbędne, gdyż generalnie mamy zdolność do samodzielnej syntezy ilości, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowanie. Syntezowana jest w wątrobie, w postaci monofosforanu urydyny. Niemniej, niekiedy suplementuje się ilości sporo większe niż te normalnie spotykane w diecie, by osiągnąć dodatkowe korzyści. Urydyna całkiem sprawnie przekracza barierę krew-mózg, toteż najczęściej jest stosowana właśnie w celu poprawy funkcji mózgu.

Co ciekawe, sporo urydyny jest obecne w… piwie. Stężenia różnią się dość mocno pomiędzy różnymi piwami, ale w półlitrowej butelce można się spodziewać nawet 40-80 mg urydyny.

Mechanizmy działania

Głównym zadaniem urydyny jest wzmacnianie struktury błon komórkowych. Jest jednym z substratów do budowy fosfatydylocholiny (PC, phosphatidylcholine) i fosfatydyloetanolaminy (PE, phosphatidylethanolamine), uczestnicząc w tzw. cyklu Kennedy’ego. PC i PE to najważniejsze składowe błon biologicznych, a sprawność procesów ich syntezy mocno przekłada się na stabilność błon komórkowych w całym organizmie. Urydyna jest potrzebna dla tworzenia nowych połączeń synaptycznych, do czego potrzebuje też choliny i kwasów omega 3, ale o tym niżej, w sekcji dotyczącej synergii.

Urydyna w większości jest wykorzystywana jako substrat do budowy innych substancji, jednak sama w sobie ma też właściwości neurotransmitera, ponieważ aktywuje receptory purynergiczne (lub tez nukleotydowe, wg obecnej nomenklatury) z rodziny P2. W ten sposób wzmacniane są niektóre ścieżki sygnalizacyjne wewnątrz komórek, między innymi nasilane jest działanie czynnika NGF, co sprzyja procesowi neurogenezy.

Kolejnym działaniem, które jest bardzo atrakcyjne i niewątpliwie to właśnie ono skłania wiele osób do stosowania urydyny, jest możliwość regeneracji układu dopaminergicznego. Badania w tym kierunku prowadzono na szczurach, w celu oceny czy urydyna w parze z DHA wykazuje właściwości terapeutyczne w chorobie Parkinsona. W rezultatach notowano pewne korzyści: wzrost aktywności hydroksylazy tyrozyny, podnoszenie stężenia samej dopaminy oraz modulowanie ekspresji mRNA dla receptorów dopaminy D1 i D2. Urydyna częściowo przywracała prawidłowe przewodnictwo dopaminergiczne, co oznacza potencjalne właściwości wspomagające w parkinsonizmie.

Urydyna jest obecna w mleku matki, używana jest także w preparatach do żywienia niemowląt. Jest niezwykle ważna dla utrzymania prawidłowego procesu rozwoju układu nerwowego u dziecka.

Działania urydyny:

  • poprawa pamięci
  • możliwe lekkie działanie przeciwdepresyjne
  • regeneracja układu dopaminy
  • neuroprotekcja
  • wzrost energii, nasilenie działania stymulantów
  • wspomaga kondycję wątroby i serca

Urydyna - struktura chemiczna. Działanie i właściwości urydyny

Skutki uboczne, przeciwwskazania, interakcje i synergie

Urydyny nie poleca się stosować w przypadku walki z nowotworami, ponieważ znane są doniesienia, że może nasilać proliferację komórek nowotworowych.

Duże dawki jednorazowo mogą powodować niemiłe niespodzianki ze strony jelit, dlatego jeśli w planach są spore ilości w skali dnia, to najlepiej jest je rozbijać na kilka porcji.

Urydyna ma opinię substancji, która fajnie wspomaga działanie innych środków nootropowych. Mowa tutaj zarówno o środkach długofalowo wspomagających formowanie pamięci, jak i doraźnych stymulantów, ponieważ może lekko wzmacniać działanie energetyzujące.

Mr Happy Stack

To potoczna nazwa szczególnie znanej kompozycji składników z użyciem urydyny. Kompleks ten obejmuje urydynę, cholinę oraz kwas dokozaheksaenowy (DHA, z rodziny kwasów omega 3). Popularność tej kombinacji wynika z faktu, że wymienione 3 składniki są niezbędne do formowania błon tworzących kolce dendrytyczne, które odpowiadają za odbieranie sygnałów w synapsach. Co za tym idzie, zapewnienie odpowiednio wysokiej dostępności każdego z tych składników sprzyja lepszej neuroplastyczności, co jest bardzo pożądanym stanem. Mieszanka ta ma tyle silne poparcie naukowe, że stosowana jest nawet w kuracji choroby Alzheimera, np. w środkach specjalnego przeznaczenia medycznego SOUVENAID®.

Różne formy urydyny

Na rynku możemy natrafić na 3 różne formy urydyny:

  • Urydyna free base, czyli wolna forma urydyny. Nie jest idealnie stabilna, toteż rzadko pojawia się w suplementach, aczkolwiek jest do dostania w formie proszku.
  • UMP (uridine monophosphate) – monofosforan urydyny. Jest rozpuszczalny w wodzie, świetnie przyswaja się przez śluzówki. Przyswajalność jest kilkukrotnie większa w przypadku podania podjęzykowego niż przy tradycyjnym połykaniu, dlatego ta forma jest chętnie wybierana w formie proszku.
  • TAU (triacetyluridine) – triacetylourydyna, rozpuszczalna w tłuszczu. Ta forma lepiej przyswaja się gdy jest połykana, bardzo dobra forma do kapsułkowania. Badacze donoszą, że przyswajalność oralna jest 7-krotnie wyższa, niż w przypadku zwykłej urydyny.

Dawkowanie

Urydynę w najpopularniejszej formie, czyli UMP, stosuje się zazwyczaj w ilościach 500-1000 mg dziennie, gdy ma być stosowana w celach nootropowych. Gdy decyzja padnie na formę TAU, to dawkowanie zazwyczaj jest około 5-krotnie niższe, niż w przypadku UMP.

UMP ze względu na rozpuszczalność w wodzie bywa aplikowane podjęzykowo, by zwiększyć ilość przyswojonej urydyny.

Zalecane jest przyjmowane regularne, codzienne, przez przynajmniej miesiąc.

Źródła:

  • http://www.postepybiochemii.pl/pdf/4_2014/424-437.pdf
  • Mehmet Cansev et al. „Restorative Effects of Uridine Plus Docosahexaenoic Acid in a Rat Model of Parkinson’s Disease” Neurosci Res. 2008 Nov; 62(3): 206–209.
  • Wang T et al. „Antiepileptic effect of uridine may be caused by regulating dopamine release and receptor expression in corpus striatum.” Brain Res. 2018 Jun 1;1688:47-53.
  • Douglas G. Kondo, M.D. et al. „Open-Label Uridine for Treatment of Depressed Adolescents with Bipolar Disorder” J Child Adolesc Psychopharmacol. 2011 Apr; 21(2): 171–175.
  • Richard J. Wurtman „A Nutrient Combination that Can Affect Synapse Formation” Nutrients. 2014 Apr; 6(4): 1701–1710.
  • Ashour OM et al. „5-(m-Benzyloxybenzyl)barbituric acid acyclonucleoside, a uridine phosphorylase inhibitor, and 2′,3′,5′-tri-O-acetyluridine, a prodrug of uridine, as modulators of plasma uridine concentration. Implications for chemotherapy.” Biochem Pharmacol. 1996 Jun 28;51(12):1601-11.
  • https://examine.com/supplements/uridine